Uyku

Sonra uyumaya başladığımda sonsuz bir çukur içinde yok olurum… uyku benim kurtarıcımdır. Uyku,ölüm eskisi…. ölmeden ölmüş olmak lüksü….

Gün güneş şeylerin güzelliği olduğundan uyku da gece karanlık boşluk derinlik oluyor ruhumda… ve bazen diri bir çukura hapsolur ve çamurda debelenirmiş gibi uykunun sıcak kollarına atıyorsam kendimi, deliliğin kollarından kaçmaktır amacım .

Sanatla da öyle zamanlarlarda rüyalarda buluşuruz. O yine piyasa güzeli ben yine onu Tanrılaştırıyorum. Ama yine de daha gerçek bir bağ kurarsın sanatla… uzamın sınırları mekanın niteliklerini belirlemeyince çok daha fazla mümkün oluyor tabi böyle şeyler.

Evet bugün sanat kapanan göz kapakları…