Bugün illaki var olacak bazı nitelikler kazandım. Kendi cehennemine…. aşık… ki bedenlere değil. Olmaz olacak bazı duyguların yinelenmesi… yine sarılmak ihtiyacı.. yaaa bu dönemde de ne mümkün değil mi? Puhahaha sanki kendimi sevebilecekmişim gibi. Kendimi bal gibi de seviyorum.
Kendiyle, şeylerle, varlıkla ve yoklukla veya hiçlikle hiç derdi bitmeyenlerden misiniz? Bence biraz daha düşünün küçük korkunç çocuklardan korkunç bir şeyler olabilir.
Offf neyse ben yazmak istemiyorum. Neyse her şeye… neyse hiç bir şeye … neyse ben biraz rahat nefes almak istiyorum. Yaşlanmak istemiyorum, çocuk kalmak da istemiyorum. Çok sağlıklı bir çocuk değildim ama çok sağlıklı bir yetişkin ya da çok sağlıklı bir genç de değilim. Benim hayatımda özellikle olmak istediğim bir zaman parçası yok.
Ama Lacan’ın aynasının arkasına geçmek ve bu cahil kafamla orada kalmak isteyebilirdim.
Neyse ne işte bugün sanat yok. Tuzlu poğca yiyelim.
başlıksız 