Aradan aylar geçmiş… benim günlerim sanki birbirini takip etmiyor. Hep aynı günü yaşıyorum. Hep. Bir türlü ilerleyemiyorum kafamda… şu çukura girmeyi seçiyor muyuz? Lüzumsuz bir cesaret mi bu? Öylesi pek olası değil çünkü kendimi hep en korkak türden insanlardan biri olarak görmüşümdür.
Neyse ne işte… her türlü ben aylar sonra tekrar baktığımda… kendi hayatımdan silikleştiğimi şimdi mi anlıyorum ben… mis gibi havada süzülen bir ruh muyum ben? Saçma bir homojenlik etrafınla… sonra arada bir kendini etrafından ayırmak geçiyor içinden ama bir boka yaradığı yok…
Değişmeye lüzum yok bence…
Sanat ne alemde peki? Bilmem. Silikleşmek diye bundan bahsediyordum işte artık hiç bir konuda belirli bir fikir sahibi olamıyorum. Kafamda her şey o kadar buharlaşıyor ki… sanatla benim aramda muhkem bir fark olduğunu ayırt edebiliyor muyum? Yoksa gerçekten yok mu ?
Hepsi…her şey saçmalık… yabancısı olduğum şeyler… kendim…
Sanat bugün havaya, kafama karıştı.
başlıksız 