“Bu karanlık ve engin dünyada,
Bazen Tanrı’nın geri dönmesini arzuluyorum;
Bazı şeyleri değiştiremese de,
Huzur verici bir yanı vardı.”
Gameliel Bradford
Geçenlerde ilk kez kutsal kitabın tümünü Türkçe olarak dinledim. Anne hatun yalvarıp duruyor diye değil ayrıca… misalleri ve fonetiği beğendiğim için en azından bir denemeliyim dedim. Gerçekten etkilenmediğimi söylersem yalan olur. Daha doğrusu nasıl hissettiğimi anlatayım sana… yapayalnız. Evet sanki Tanrı kadınlar için söyleyecek tek bir söze bile sahip değilmiş gibi…Şimdi bunu okusa tövbe diyecek bir sürü insan tanıyorum lakin bana sanki işte Tanrı dünyayı yaratmış erkekleri imanları ile sınayabilmek için dört bir yana yerleştirmiş ve kadınlar ise hani video oyunlardaki gibi ilerledikçe çıkan ikonlar gibi.. kimi sürpriz bir şekilde kötü yola sürükleyen kimi büyük hediyeler sunan… saçma… ama en azından anlatılan Tanrı’nın çekici herkesin başına değecekti. Oyunun içeriğine dönüşmeyecektik. Elbette Tanrı sonsuz sevgisi ile insanları sarmalıyor ama ben yapayalnız hissettim.
Aryıca insan bu çaresiz dünyada öyle hissetmezse ne olurdu ki.
Sanat bugün kayboluştu…
başlıksız 