İşe yarar bir şeyler yapmak fikri nedir Allah aşkına… bazen şeylerin manasız ve anlamsız, hiç bir şeye yaramayan versiyonları olamaz mı? İbadet etmek örneğin; anlamsız bir eylem değil midir? Namaz kılarken, her biri özel olarak adlandırılan tekrar hareketleri, pratikte hiç bir anlamı olmayan hareketler değil midir? Ancak namaz kılmak manevi bir öğretiye hizmet eder.
Öte yandan sanat gelerisinin duvarına muz bantlamak, saçma ve manasız bir hareket olarak görülüyor. Sanat dünyasının kendi içine çöküşü üzerine çok şey saklayan bir iş olmasına rağmen, tıpkı namaz kılmak gibi pratikte manasız bir eylemdir. Görmek istemeyen göz hiç bir şeyi görmez. Değer yargılarımız ise şimdiye kadar oluşan çeşitli toplumsal/sosyal kodlar ile çoktan belirlenmiştir.
Oysa manasız eylemlerin çevresini onun hizmet ettiği düşünce sistemlerinden öte bir çeşit ruhsallık kaplar. Basit hareketler içlerinde görmeye çalışmadığımız potansiyellerini açığa çıkarır.
Performans sanatında sıkça kullanılan bir yapıdır bu… aynı eylemin tekrarı, zihnin kısa bir anlığına da olsa bu dünyadan kopmasını sağlar. Böylece açığa çıkan trans hali içinde anlamlar ortaya çıkar. Sanatçı saatlerce bir noktaya bakar, ağır ağaç parçalarını bir içeriye bir dışarıya taşır, saatlerce soğan soyar, kendine bir boynuz taktırır vb.
Her biri kendi içinde insan olarak toplumun bize çizdiği sınırları aşar, yeni bir gerçeklik kurar ve ötesini görmeye adaydır. Manasız bir eylem büyülüdür. İçinde binlerce anlamı taşır.
Peki benim bu anlamları üretme biçimim ne olacak. Tanrıya pasif agresif saldırıma devam mı etmeliyim? Yoksa artık hareket etme yetimi bütün bunların ötesine mi taşımalıyım? Belki büyülendiğim bir türünü tekrar ederim anlamsızlığın… güzel bir alıştırma olacaktır.
Sınır meselesi açıldı. Canavarı serbest bırakalım.
başlıksız 