Kollarımı böcekler kaplıyor geceleri… Kocaman delikler açılıyor. Kimse görmüyor bu delikleri… deliriyorum. Ellerimde delikler açılıyor. Pornografik bir komedi mangasında gördüğüm gibi süzgeçe dönüşüyorum. Komedinin yaratıcı olduğunu düşünüyorum. Her şeyden daha çok.
Ellerimde ve kollarımda kocaman delikler rüyalarımı işgal ediyor. Dişlerimin kıtırtısı uyandırıyor beni sabahları… neyi söylememe izin vermiyor bilinçaltım, bilmiyorum. Üzerimde bir ağırlık istiyorum. Çuval çuval kum torbalarının altında ezilirken sonunda bir nefes alabileceğimi hayal ediyorum hep. Sevgilimin ağırlığı da olur. Üzerime uzan demek garip olurdu.
Boşlukların dolmasına mı ihtiyacım var acaba?Boşlukları boş bırakmak konusunda kararlıyım oysa. İlgine öylesine muhtacım ki. Neredesin bilmem ama pembe olmaya başladı hayatım.
Rahatlamaya başladım. Yarını beklemekten başka ne yapabilir insan, bilmem. Yarının ne olduğunu umursamadan. Kesin noktalama işaretleri konusunda ablamı delirtecek hatalar yapıyorum.
Yine yazıya sığınıyorum içimdeki boşluktan. Geceleri rüyalarımı ziyaret etmesinler diye…
Kollarımı ne tarafa koyacağımı bilmediğim için delikler açılıyor muhtemelen. Yok olmaya başlıyorlar rüyalarımda… kollarım.
Dişlerimin sesine uyanıyorum. Yapabileceğim tek şey yarın pilatese başlamak. Hayatın sığlığına erişmek zorunda olmak iğrenç bir his. Ayrıca pahalı. Bir nimet gibi.
Mükemmel seksi bedenimle her şeyi elde edebileceğimi hayal ediyorum. Kollarımda delikler olur mu yine de?
Sesler peşimi bıraktı ve şimdi bedenime yerleşmiş delikler ile yüzleşiyorum. Uçup havaya karışacakmışçasına ağırlığına ihtiyacım var. Böylece geriye hala bir şeyler kalabilir benden.
Kelime dağarcığıma eklenen yeni hiçbir şey yok. Bir paragraf okumak bile zor. Kıvılcımlarla tutuşan ben, yangınlar karşısında çelik gibiyim. İlkokul öğretmenimin benim hakkımda yaptığı engin çıkarımları nihayet yaşıyorum. Şimdi gerçekten yanmıyorum.
Çirkinliğim taşıyor bu kesilen nefesimin içinden. Kollarımı geri istiyorum rüyalarımda… seslerin beni rahat bırakmasını… ve nihayetinde tam da böyle bir anda bana sarılmanı, parçalarımı toparlamanı. Sıvıya dönüşen bedenimin içine karışmanı. Nefesini duymayı.
Sanata geri dönmek umudu ile…
Belki geriye hiç bir şey kalmaz rüyalarımda.
başlıksız 